ข้า...
คือดวงตาแห่งพงไพร
ข้าสามารถเห็นอดีต
และอนาคตได้
นามของข้าคือ คา
ผู้รับรู้การมาของมนุษย์
และเห็นป่าใหญ่
พยายามเอาชีวิตรอด
ข้าเห็นมหันตภัย
และความมืดมิดกล้ำกรายสู่ดินแดนเรา
ข้าเห็นเสือโคร่ง เชียร์คาน
สังหารมนุษย์
และแหกกฎดั้งเดิมแห่งป่า
จากนั้น
ในค่ำคืนแห่งโชคชะตา
ข้าเห็นพงพนามอบความหวัง
ไว้ในมือ
ของสิ่งมีชีวิตตัวน้อย
ชนิดที่
สำคัญอย่างไม่เคยมีมาก่อน
เขามาอยู่นี่ได้ไง
ข้าไม่รู้
เจ็บตรงไหนหรือเปล่า
ไม่มีบาดแผลนะ
เขาตัวคนเดียว
ข้าไม่เคยเห็นลูกมนุษย์มาก่อน
เขาช่าง...
กระจิ๊ดริด
เขาไม่กลัวเรา
เราจะทำยังไงกับเขาดี
สวัสดี นีชา
วีฮาน
คืนนี้อากาศดีเนอะ
เจ้าต้องการอะไร ทาบากี
กลิ่นอะไรน่ะ เพิ่งล่าสัตว์มาหรือ
ถ้าจะหากระดูกแทะละก็ ไปที่อื่น
เรามีหลายปากท้องต้องดูแลมากพอแล้ว
ข้าไม่ได้มาร้าย นีชา
เจ้านายเจ้าเรียกหาแล้ว
รีบไปจะดีกว่านะ
เสียงเขาฟังดูไม่สบอารมณ์
ถูกต้องแล้ว
เขามีเหตุผลของเขา
ข้าพบลูกมนุษย์!
ล้างตัวเขาให้หมดจด
- นีชา - ล้างตัวเขา
- เจ้าจะไปไหน - ไปหาอากีลา
ถ้าเราจะเลี้ยงเขา ก็ต้องเรียกประชุม
เลี้ยงหรือ
อย่าปล่อยให้เขาคลาดสายตา
เราเลี้ยงเขาไว้ไม่ได้นะ
นีชา เจ้าได้เรียกเรามาประชุม
มีอะไรเร่งด่วนหรือ
เราได้พบ...
ลูกมนุษย์
มันไม่ใช่หมาป่า
มันไม่สมควรอยู่ที่นี่
ลูกมนุษย์!
มันผิดกฎ
เอาล่ะ
แปลกประหลาดที่สุด
นีชา
เจ้าอยากเลี้ยงเด็กคนนี้ เหมือนเป็นลูกตัวเองงั้นหรือ
ข้าอยาก
แล้ววีฮานล่ะ เจ้าด้วยรึ
ใช่แล้ว
นั่นมันลูกมนุษย์นะ!
พวกเจ้ารู้กฎดี
เด็กคนนี้ไม่ได้เกิดในฝูงเรา
ในที่นี้ ใครยอมรับการอุปการะเด็กคนนี้บ้าง
ข้ายอมรับ
กฎระบุไว้ว่าชีวิตลูกสัตว์
นั้นสามารถ ซื้อได้
ข้านำของแลกเปลี่ยนมาให้
เราได้แล้วหนึ่ง
มีใครยอมรับอีกไหม
บาลูด้วย
- บาลู - บาลูหรือ
- บากีรา - เขาไม่ใช่หมาป่า
ไม่มีสิทธิ์ออกเสียง
เขาเป็นอาจารย์ลูกๆ พวกเจ้า เท่ากับว่าเขาเป็นหนึ่งในฝูง
ข้าไม่ได้สนับสนุนเรื่อง...
ลูกมนุษย์นั่น
บากีรา เจ้าเสียสติหรือไง
ลูกมนุษย์อยู่ในป่าเนี่ยนะ
อากีลา
พ่อแม่เขาจะต้องตามหาแน่
พ่อแม่เขาตายหมดแล้ว
ด้วยน้ำมือข้าเอง
ไม่มีใครมาตามหาเขาหรอก
นี่ไม่ใช่กงการของเจ้า เชียร์คาน
เด็กนี่เป็นของข้า
ข้าได้ลิ้มรสเลือดมารดาเขาแล้ว
สิทธิ์นั้นเป็นของข้า
สิทธิ์ของเจ้าอ้างกฎใดกัน
เจ้าไปเสียแต่ตอนนี้จะดีที่สุด
ระวังปากด้วย อากีลา
เจ้าไม่อยากท้าทายข้าหรอก
เด็กคนนี้...
อยู่ในความดูแลของฝูงเรา
ถ้าเจ้าคิดจะเล่นงานข้า
ก็ต้องต่อกรกับทั้งฝูง
เราทุกตัว
ตราบใดที่ข้ายังเป็นจ่าฝูง
เจ้าจะไม่มีสิทธิ์มาเหยียบป่าส่วนนี้
เจ้าเป็นจ่าฝูงตลอดไปไม่ได้หรอก
เมื่อถึงวันที่เจ้าล่าเหยื่อพลาด
เลือดของเจ้าลูกมนุษย์นั่น
จะได้ไหลอาบคางข้า
เด็กคนนี้ได้รับการยอมรับแล้ว
เขาคือหนึ่งในพวกเรา
เจ้าต้องสั่งสอนเขาเยี่ยงลูกของตน
ตราบใดที่ข้ายังอยู่
เราทั้งฝูงจะอยู่เคียงข้างลูกมนุษย์
การล่าเป็นสิ่งที่ไม่ควรหลบหลู่นะ ไอ้น้องชาย
มันคือสิทธิของเรา
แต่เราต้องไม่ล่าเพื่อความบันเทิง
รอเดี๋ยว
เราจ้องไปในดวงตาพวกเขา...
เพื่อที่ว่าดวงวิญญาณ
จะได้ไม่ต้องออกเดินทางอย่างโดดเดี่ยว
บากีรา...
ป่านี้อายุเท่าไหร่หรือ บากีรา
ป่านี้อยู่ที่นี่มาตั้งแต่เจ้ายังไม่เกิด
และมันจะยังอยู่...
แม้เจ้าจะตายไปแล้ว
ป่านั้นคงอยู่ชั่วนิรันดร์
บากีรา
ทำไมข้าถึงต่างจากหมาป่าตัวอื่นๆ
เจ้าไม่ได้แตกต่างหรอก
ไอ้น้องชาย
เจ้าเป็นสิ่งพิเศษ
แน่นอน เจ้าแตกต่าง
ถึงได้ต้องฝึกฝนเป็นพิเศษไงล่ะ
รู้ไหมปัญหาของเจ้าคืออะไร
เจ้าขาดสมาธิ
บาลู
ปากเจ้ายัดมดเข้าไปได้กี่ตัว
มดน่ะตัวเล็กมาก
ส่วนปากเจ้าก็ใหญ่สุดๆ
- ข้าว่า... - เมาคลี จะตั้งใจฟังไหมเนี่ย
อย่า... ขยับ...
เด็ดขาด
ทำไมข้าต้องเรียนด้วย
เพราะข้าสั่งให้เรียน
บอกกฎสามข้อมาเดี๋ยวนี้
"ห้ามหมาป่ามีสัมพันธ์กับมนุษย์"
- อะไรอีก - บาลู...
- ทำไมหางเจ้าเป็นอย่างนั้น - ข้อต่อไป!
"ห้ามหมาป่าล่าสัตว์ของมนุษย์
โดยเฉพาะสัตว์ศักดิ์สิทธิ์อย่างวัว"
หางเจ้าหลุดรึ
เจ้าจึงได้ไม่มีหาง
อะไร แล้วเจ้าล่ะทำไมไม่มี
ไม่รู้สิ ข้าไม่เคยคิดถึงเรื่องนี้เลย
กฎข้อสาม
พูดมา
"ห้ามหมาป่าฆ่ามนุษย์ในป่า เพราะการฆ่ามนุษย์รังแต่จะนำภัยมา"
ก็ยังดีที่เจ้ารู้กฎของตน
ทีนี้เหลือแค่ต้องฝึกเจ้า ให้วิ่งเร็วเท่าหมาป่าตัวอื่นๆ
ระวัง
อย่าประมาทเด็ดขาด
เอาล่ะ เมาคลี วันนี้พอแค่นี้
กลับถ้ำไปเลย ห้ามเถลไถล
วิ่งไปอย่างหมาป่า ได้ยินที่พูดไหม
ไม่ได้ยินเลย!
เมาคลี!
เฮ้ เมาคลี
- บูท! - เจ้าทำอะไรอยู่น่ะ
- เปล่า - นี่ มาเล่นด้วยกันไหม
เจอตัวแล้ว!
เกือบหนีเจ้าพ้นแล้วเชียว
เจ้าซ่อนตัวเก่งนะ
แม่ข้าสอนน่ะ
แล้วยังสอนกลเม็ดอื่นๆ เยอะแยะ
เอาไว้ให้ข้าใช้ป้องกันตัว
แม่บอกว่า "คนอื่นอาจคิดว่า
ความแตกต่างคือความอ่อนแอ"
ข้าถึงได้โดนแกล้งในบางครั้ง
นั่นสิ
ข้าก็เหมือนกัน
มาเถอะ
แข่งวิ่งกลับบ้านกัน
รอสัญญาณข้านะ...
ไป!
เฮ้
ไง พี่ชาย
วันนี้บาลูสอนอะไรเจ้า
เขาโยนแมงป่องใส่ข้าแล้วบอกว่าอย่าขยับ
เขาว่าข้าขาดสมาธิ
อ๋อ เขาพูดแบบนั้นกับเราทุกตัวแหละ
- เรียนเป็นยังไงบ้าง - ดีครับ
พี่เจ้าบอกว่าเจ้าวิ่งได้ไวขึ้น
เกือบตามข้าทันแน่ะ
เกือบแซงบูทได้แล้วด้วย
ใช่ แข่งแต่กับกับเพื่อนตัวประหลาดก็พอ
เป็นธรรมดาที่พวกเขาจะอยู่ด้วยกันบ่อยๆ
พวกประหลาดต้องเกาะกลุ่มกันไว้
พอได้แล้ว
มันเจ็บนะ
เข้าข้างในเดี๋ยวนี้
ขอบคุณครับ
เจ้าไม่ควรปล่อยให้พวกนั้นแกล้งเจ้า
เราก็แค่เล่นกัน
กลับบ้านเถอะ บูท
ไปนะ เมาคลี
ที่ข้าบอกแม่ ข้าพูดจริงนะ
เจ้าเร็วขึ้นจริงๆ
พ่อเจ้าก็ไม่ได้เร็วเท่าไหร่เหมือนกัน
ใช้แล้ว
ข้าน่ะช้าสุดในฝูงเลย
ข้าไม่เคยคิดว่าจะผ่านการทดสอบวิ่ง นึกว่าต้องตกแน่ๆ
- เจ้าจะสายนะ - โชคดีในการล่านะพ่อ
รู้ตัวอีกที พวกเจ้าก็จะตามข้าทันแล้ว
ทุกคนเลย
- โชคดีในการล่านะ - โชคดีนะทุกคน
ที่นี่คือป่า!
ในป่า
เราทุกคนล่าเหยื่อ
และเราทุกคนก็เป็นเหยื่อ
รู้ไหมว่าหมายความว่าไง
หมายความว่าพวกเจ้า...
คงไม่อยากถูกจับกิน
พวกเจ้าจะเข้าฝูงไม่ได้
จนกว่าจะผ่านการทดสอบวิ่ง
ตั้งใจหน่อย!
"การวิ่งคืออะไรหรือ บาลู"
การวิ่งคือการล่า ที่มีพวกเจ้า...
เป็นเหยื่อ
ตอนนี้บากีราอยู่นี่แล้ว...
ทุกคนรู้จักบากีราใช่ไหม
ใช่ บากีรา บากีราผู้เป็นมิตร
ในการวิ่ง
บากีราจะล่าพวกเจ้า
และถ้าเขาจับเจ้าได้...
เจ้าสอบตก
สอบตกแล้วจะเป็นยังไง เจ้าจะไม่ได้เข้าฝูง!
แต่ไม่เคยมีลูกศิษย์ข้าคนไหนตก
และข้าก็ไม่อยากให้มีด้วย
ดี
มาฝึกกันหน่อยไหมล่ะ
ฟังสัญญาณจากข้า
รอก่อน...
ไปได้!
เร็วเข้า!
เร่งฝีเท้า!
มาเร็ว!
เร็วอีก!
ไปขลุกอยู่กับพวกลิง
อีกแล้ว
พวกลิงน่ะไม่มีกฎระเบียบ
เอาแน่เอานอนไม่ได้
พูดให้เป็นภาษาสัตว์ยังไม่ได้เลย
ข้าว่าพวกเขาตลกดี
พวกนั้นไม่ตลกสักนิด อยู่ให้ห่างเอาไว้ เข้าใจไหม
ข้าไม่กลัวพวกเขา
มีแต่คนโง่เท่านั้นที่ไม่รู้จักความกลัว เมาคลี
พวกลิงน่ะซื่อบื้อกว่าใครๆ
พวกมันไม่กลัวอะไร
ยกเว้นคาน่ะนะ
พวกมันไม่กล้ามองตาเธอด้วยซ้ำ
คาคือใครกัน
เจ้าคงไม่อยากเจอเธอหรอก
คา คืองูเหลือม
มีอายุเท่าๆ กับป่านี้
เธอมองเห็นอดีต...
และอนาคต
หันกลับไป! มองไปข้างหน้า
มีวัว...
ถูกฆ่าและทิ้งไว้รอให้ถูกพบ
เสือแน่ๆ เขากลับมา
มีแต่คานที่ฆ่าสัตว์เลี้ยงของมนุษย์
ลูกมนุษย์จะมาพวกมนุษย์มา
เชียร์คานแน่ๆ!
อากีลา ว่าแล้วว่ามันต้องเกิด เราเตือนเจ้าแล้ว
อากีลา ลูกมนุษย์จะทำให้เราเป็นภัย
เจ้าคิดผิดที่เอาเขามาเลี้ยงดู
ควรโยนให้เสือกินเสีย
อากีลา ไม่นะ!
ได้โปรด
เขาคือหนึ่งในพวกเขา
ข้าขอคิดดูก่อน
ไปได้!
เชียร์คานต้องการนำสงครามมาสู่ป่า
สงครามหรือ
กับมนุษย์เนี่ยนะ บ้าไปแล้วหรือไง
สงครามกับข้า
เขารู้ว่าข้าชราลง
เขาตั้งใจใช้วิธีนี้นำความวุ่นวายมาสู่ฝูงเรา
คานต้องการตัวเด็ก
เราปกป้องเขาได้
รู้ใช่ไหมว่าทางเดียวที่จะปกป้องเขาได้
คือเขาต้องไปยังหมู่บ้านมนุษย์
เจ้าลืมไปสินะ บากีรา
ว่านี่มันมากกว่าแค่การทำความดี
ป่าเปลี่ยนไปแล้ว
แต่ละฤดูกาลผ่านไป มนุษย์ก็เอาเปรียบป่ามากขึ้นเรื่อยๆ
และเด็กคนนี้...
อาจเป็นความหวังเดียวของเรา
แต่ป่านี้ไม่ปลอดภัยสำหรับเขาอีกต่อไป
ฝูงหมาป่าไม่ยอมรับเขา
พวกเขาจะยอมถ้าเขาผ่านการทดสอบวิ่ง
บาลู เขาพร้อมหรือยัง
ไม่พร้อมแหงๆ เขาไม่ใช่หมาป่านะ
ก็ทำให้เขาพร้อมสิ
ใช่
จะเอาแต่เล่นไม่ได้แล้ว
เจ้าวิ่งได้เร็วเท่าหมาป่าหรือเปล่า
ไม่มีทาง
มือของเจ้ามีนิ้วยาวๆ
งั้นก็ใช้มันเสียสิ
อะไรนะ
ทีนี้กระโดดไปตรงนั้น
เอาเลย เร็วสิ
เอาใหม่
เกือบแล้ว!
- เยี่ยม! - บาลู!
เกิดอะไรขึ้น
มาเถอะ ไอ้น้องชาย
ต้องกลับบ้านแล้ว
เจ้ารู้ไหมว่าคนพวกนั้นมาทำไม
พวกเขามาล่าเสือที่ขโมยสัตว์เลี้ยงไป
พวกคนจะฆ่าเขาไหม
คงไม่ง่ายหรอก
เชียร์คานน่ะ...
ฉลาด
และอันตรายมาก
เมาคลี...
ป่านี้ไม่ปลอดภัยสำหรับเจ้าอีกต่อไป
แต่ถ้าเจ้าไปในที่ที่เชียร์คานจะไม่ย่ำกรายไป
เจ้าก็คงจะปลอดภัย
ที่ไหนที่เชียร์คานจะไม่ไปหรือ
ก็ที่...
หมู่บ้านมนุษย์
แล้วข้าจะไปที่นั่นทำไม
เพราะว่าเจ้าเป็นลูกมนุษย์
ข้าเห็นสายตาที่เจ้ามองหมู่บ้าน
เจ้าเป็นพวกเดียวกับพวกเขา
ข้าเป็นหมาป่า
เมาคลี...
เขาต้องการเลือดเจ้า ไอ้น้องชาย
เชียร์คานคือผู้ที่ฆ่าพ่อแม่มนุษย์ของเจ้า
เมื่อหลายฤดูก่อน
และตอนนี้เขาต้องการฆ่าเจ้า
ฝูงหมาป่าจะปกป้องข้า
หากเจ้าไม่ผ่านการทดสอบวิ่ง...
ข้าผ่านแน่
เจ้าจะ...
เข้าฝูงไม่ได้
ข้าผ่านได้แน่!
ถ้าอย่างนั้นสัญญากับข้า
หากเจ้าไม่ผ่าน...
เจ้าจะต้องไปที่หมู่บ้าน
สัญญากับข้าสิ เมาคลี
สวัสดียามเย็น!
ไม่ต้องห่วง
ผมจะฆ่าเสือนั่นให้คุณ
ครั้งนี้ต้องจัดการได้แน่
ระวังนะ
เร็วหน่อย มาเร็ว
ได้กลิ่นเลือดไหม เจ้าลูกมนุษย์
มันคืออะไร
สัตว์ที่ทำกับหางเจ้าแบบนั้น
มันเรียกว่า "ไฟ"
ร้อนแรงกว่าดวงอาทิตย์
และเคลื่อนที่เร็วกว่าเสือดำ
พวกของเจ้าใช้มนตร์ดำ เจ้าลูกมนุษย์
พวกเขาไม่ใช่พวกข้า
บางครั้ง
ข้าฝันว่าข้าเป็นเสือ
แต่ตื่นมาก็เป็นไฮยีนาอยู่ดี
ไปนอนหน่อยเถอะ
เจ้าต้องพักผ่อนเพื่อวันพรุ่งนี้
คิดอะไรอยู่หรือ ลูกรัก
สิ่งที่ข้าต้องการ...
มาตลอดชีวิต
คือการเป็นหมาป่า
เพื่อให้คนอื่นมองข้า...
เท่าเทียม
นี่คือโอกาสที่ข้าจะได้พิสูจน์
พิสูจน์ว่าข้าเป็นหนึ่งในพวกเขา
พิสูจน์ว่าข้าเป็นพวกพ้อง
เจ้าเป็น
เจ้าคือพวกพ้อง เมาคลี
อย่าให้ใครมาทำให้เจ้าคิดเป็นอื่น
เจ้าเป็นลูกชายของข้าเสมอ เมาคลี
ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงสิ่งนั้นได้
พวกเจ้ากำลังจะเข้าร่วม
หนึ่งในประเพณีที่เก่าแก่ที่สุดของเรา
การทดสอบวิ่งของฝูง
ผู้ที่ผ่านการทดสอบ...
จะได้รับสิทธิ์
ให้เข้าร่วมกับฝูง...
ในการล่ายามรัตติกาล
และตามธรรมเนียม...
บากีราจะทำหน้าที่เป็นผู้ไล่ล่า
เมาคลี!
โชคดีนะ เมาคลี!
หันหน้าไปทางเนินเขา
โชคดีนะ ไอ้น้องชาย
ข้าขอเตือน
บากีราได้รับคำสั่งไม่ให้ยั้งมือ
ฟังสัญญาณข้า
ไป!
บากีรา
จัดการได้
หลบไป ไอ้ตัวประหลาด!
ปล่อยเขา บากีรา
บากีรา...
ลุกขึ้น
เจ้าประมาท
บอกแล้วใช่ไหมว่าอย่าประมาท
เขาไล่ข้าอยู่คนเดียว
เขามุ่งเป้ามาที่ข้า
เขารู้ว่าข้าอ่อนสุด
ทุกอย่างที่เจ้าสอนข้ามา
ไม่มีค่าอะไรเลย
เมาคลี!
บากีรา เขาไม่เป็นไรหรอก
ปล่อยเขาไป
ไว้เจอกัน ไอ้ตัวประหลาด
เฮ้ เมาคลี
ข้าเห็นสายตาของเจ้า
ตอนเจ้ายืนคร่อมเขา
ข้าทำไปแบบนั้นเพราะจำเป็น
คิดว่าข้าโง่นักหรือไง
ข้าเห็นอยู่ว่าเจ้าทำอะไร
ช่วยด้วย!
เขานำอยู่แท้ๆ
ข้าฝึกเจ้าเด็กนั่นมา
ทำไมเจ้าถึงต้องทำแบบนั้น
เขาต้องสอบตก!
ไม่เห็นหรือไงว่าเขาตกอยู่ในอันตรายขนาดไหน
ฝูงหมาป่าปกป้องเขาได้
คานจะฆ่าเขา
และทำให้ฝูงแตกแยก
เจ้าไม่ใช่คนเดียว
ที่ห่วงเด็กนั่น
เจ้าก็ห่วงแต่จะให้เขาผ่าน
ก็มันเป็นงานข้า!
บากีรา บาลู บนนี้!
เมาคลีโดนพวกลิงจับตัวไป
- เมาคลี! - เมาคลี!
ปล่อยนะ
ปล่อยข้า!
โอ้โฮ
โตขึ้นเป็นกอง
ดูซิว่าสร้างความวุ่นวายให้ฝูงแค่ไหน
เดี๋ยวจะวุ่นวาย...
ยิ่งกว่านี้อีก
ขอ...
ชิมนิดนึงนะ
เมาคลี!
บากีรา!
อย่ายุ่งกับลูกมนุษย์
เขาเป็นของเรา
คา...
เธอช่วยชีวิตข้า
ทำไมกัน
ขอให้โชคดี
โชคดีในการล่านะทุกคน
ขอให้โชคดี
โชคดีในการล่านะทุกคน
เมาคลี!
เฮ้ เมาคลี
อย่าห่วงเลย
เดี๋ยวเราก็ได้เข้าแหละ
ข้าเพิ่งรู้มา
แม่ข้าบอกว่าหมาป่าบางตัวแค่ต้องใช้เวลา
ไม่ได้หมายความว่าเราเก่งไม่พอ
เออนี่ เราออกไปล่ากันเองก็ได้นี่
เฉพาะเจ้ากับข้า
ว่าไงล่ะ
หลังจากเรื่องพวกลิง เจ้าก็เอาแต่อยู่ตัวเดียว
มันไม่ดีหรอกนะ
หมาป่าควรอยู่รวมกับหมาป่าตัวอื่น
ข้าไม่ใช่หมาป่า
เป็นสิ เมาคลี
เจ้าเป็นหมาป่าที่เก่งที่สุดที่ข้ารู้จัก
ทำไมถึงชอบมาป้วนเปี้ยนใกล้ข้าตลอดเลย บูท
เพราะเจ้าเป็นเพื่อนรักข้าไง เมาคลี
ข้ารู้ว่ามันรู้สึกยังไง
เวลาไม่มีใครต้องการเรา
ข้าเองก็ไม่มีเพื่อนเลย
แต่...
เรามีกันและกัน
แล้วแบบว่าเราก็เหมือน...
เราไม่เหมือนกัน
เหมือนสิ
เพราะเจ้าเป็นคนพิเศษ และข้าก็พิเศษ
เราไม่ได้เป็นคนพิเศษ!
ไม่เข้าใจหรือไง
เราไม่มีวันเป็นพวกเดียวกับพวกเขา เรามันตัวประหลาด!
เจ้าไม่ได้เป็นคนพิเศษ บูท!
ก็แค่สิ่งที่แม่เจ้าพูดเพื่อให้เจ้ารู้สึกดีกับตัวเอง
เพราะเจ้ามันผิดเพี้ยน!
บูท...
บูท ข้าขอโทษ
คา คา
แหม
ดูซิใครมาที่นี่
เจ้าลูกมนุษย์นั่นเอง
ชะตาของเขายังไม่เที่ยง
เจ้ากลัวข้าหรือ เจ้าลูกมนุษย์
เปล่า
บางครั้งความกลัว...
ก็เป็นการตอบสนองเดียวที่ฉลาดนะ
ไม่คิดอย่างนั้นหรือ
พูดอะไรบ้างสิ
ไม่อย่างนั้นข้าจะเบื่อเอานะ
แล้วเวลาข้าเบื่อ
ข้าก็มักจะหิว
จริงไหม...
จริงไหมที่เจ้ารู้อดีตและอนาคต
เจ้าต้องการอะไรจากข้า...
เจ้าลูกมนุษย์
ทำไมเจ้าถึงช่วยข้าจากพวกลิง
เจ้าคิดว่าทำไมช้างถึงช่วยเจ้า ขึ้นจากหลุมดักเสือล่ะ
ทั่วทั้งป่าจับตามองเจ้าอยู่ เจ้าลูกมนุษย์
ทำไมล่ะ
แม้แต่เจ้าเองก็คงรู้ว่าตัวเจ้าไม่ปกติ
จะหมาป่าก็ไม่ใช่
มนุษย์ก็ไม่เชิง...
หรืออาจจะ...
ไม่ใช่ทั้งคู่
ข้าว่าเราเห็นพ้องต้องกัน เมาคลี
ว่าเจ้าเป็นสิ่งที่ป่านี้ไม่เคยเห็นมาก่อน
ทุกๆ วัน...
เจ้าเติบโตขึ้นทีละเล็กทีละน้อย
ทุกๆ วัน...
เจ้าค่อยๆ คืบคลานเข้ามา
วันหนึ่งเจ้าจะต้องสู้
และเข่นฆ่า
วันหนึ่งเจ้าจะพูด...
และป่านี้จะรับฟัง
ถึงตอนนั้นเจ้าจะพูดว่าอะไร เจ้าลูกมนุษย์
ได้ยินหรือเปล่า
ความบันเทิง...
ได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว
ข้าจะเฝ้าดูนะ
เจ้าไม่มีสิทธิ์มาที่นี่ เชียร์คาน
ข้าว่าเจ้าก็เห็นนี่ ว่าข้าอยากอยู่ไหนก็จะอยู่
เจ้าฆ่าสัตว์เลี้ยงของมนุษย์
เจ้าทำให้ป่านี้แปดเปื้อน
เจ้าเป็นต้นเหตุให้พวกมนุษย์มาที่นี่
แต่เจ้าอนุญาตให้มนุษย์มาอาศัยในฝูง
แสร้งว่าเขาเป็นหมาป่า
ทั้งๆ ที่เราทั้งคู่ต่างรู้ว่าไม่มีวัน
ยังไงเขาก็เป็น
มนุษย์
เจ้า...
ทำให้ป่านี้แปดเปื้อน
แต่เจ้าไม่ใช่จ่าฝูงอีกต่อไปแล้ว
ถูกไหม
เจ้าล่าเหยื่อพลาด
ตามกฎของเจ้า...
ฝูงของเจ้า...
ต้องท้ารบเจ้า
อากีลา ล่าเหยื่อพลาด
ตามประเพณีของเรา
ผู้ใดที่ล้มข้าได้
จะกลายเป็นจ่าฝูง
เกิดอะไรขึ้น
เมาคลี!
มันเป็นกฎ
มีใครอีก
ใครอีก
หยุด!
เมาคลี!
อย่านะ
ถ้าข้าเห็นเจ้ามาที่นี่อีก
ข้าจะจุดผิวหนังเจ้าให้ลุกเป็นไฟ
และมองดูเจ้ามอดไหม้ทั้งเป็น
ข้าจะลิ้มรสเลือดเจ้าให้ได้
ลูกมนุษย์
ไปเสีย
อะไรนะ
เจ้าได้...
หันอาวุธของมนุษย์...
เข้าหาเรา
เจ้านำความอับอายใหญ่หลวงมาสู่ฝูง
เจ้านำความอับอายใหญ่หลวง...
มาสู่ข้า
จงไปเสีย
บา...
สวัสดี ไอ้น้องชาย
ข้ารู้ว่าเจ้าต้องมา
ข้ารู้ว่าเจ้าต้องมาช่วยข้า
เมาคลี...
ข้าไม่ได้มาเพื่อช่วยเจ้า
ข้ามาเพื่อบอกให้เจ้าอยู่
อะไรกัน
เจ้าต้องอยู่ที่หมู่บ้าน
ห้ามกลับไปที่ป่าเด็ดขาด
- แต่ป่าเป็นบ้านข้า - ไม่ มันไม่ใช่บ้านเจ้าแล้ว
ข้าอยู่ที่นี่ไม่ได้ - เจ้าอยู่ได้ - ข้าอยู่ไม่ได้
เจ้าจะได้เรียนรู้วิถีของพวกเขา
แล้วเจ้าอาจเริ่ม...
ชอบมันก็ได้
ไม่เป็นไรหรอกน่า
ไอ้น้องชาย
เจ้าจะรู้ได้ไง
เจ้าไม่เคยออกไปจากป่าเลย
ข้าเกิดมาท่ามกลางมนุษย์
ข้าถูกตีตราเป็นปลอกคอ
ใต้คางของข้านี่
ข้าเคยอยู่ในวังของราชา ในกรงแบบนี้เลย
รับอาหารทางช่องเล็กๆ
ให้ความบันเทิงแก่มนุษย์
ป่าเป็นเพียงเรื่องเล่าที่ข้าได้ยิน
ตอนข้าพบเจ้า...
เมื่อหลายฤดูก่อน
ข้าเห็นบางอย่างในตัวเจ้า
และข้าคิดว่าข้าสอนเจ้าได้ ข้าคิดว่าจะสามารถ...
สอนให้เจ้าอยู่ร่วมกับเราได้
ให้เป็นเหมือนสัตว์ตัวอื่นๆ
แต่ข้าคิดผิด เมาคลี
เจ้าไม่ได้คิดผิด
ข้าผิดเอง
บากีรา...
ข้ารักเจ้า
ข้าเคยเป็นเสือดำที่...
อยู่ในกรง เมาคลี
ข้ากัด...
ข้าข่วน...
และใช้เวลาทั้งชีวิตต่อสู้ดิ้นรน
จนวันหนึ่ง...
ข้าก็หยุด
ข้าหยุดต่อสู้
และได้รับความไว้ใจ
ทำให้พวกเขาไว้ใจ ไอ้น้องชาย
บากีรา...
อย่าทิ้งข้าไว้ที่นี่
กลับมา!
นี่!
หัวไวนี่
ขอสุกๆ ดีกว่า
ฉันเห็นว่าเธอมีแผลเป็น
จากเสือ
ดูเหมือนว่าเราทั้งคู่จะมีศัตรูตัวเดียวกัน
ไม่มีอะไรต้องกลัว
ไม่เป็นไร ไม่มีอะไรหรอก
เอ้านี่ ฉันให้เธอเก็บเอาไว้
เธอจะได้ล่าสัตว์ได้
เรียบร้อย
สวัสดี พี่ชาย
เป็นไง เมาคลี
เจ้าดูเปลี่ยนไปนะ
ทำไมเจ้าถึงมาที่นี่
เชียร์คานน่ะ เขายึดฝูงไปแล้ว
เราจำเป็นต้องทิ้งบ้าน
พวกเราที่ยังอยู่ข้างอากีลาน่ะนะ
แล้ว... พวกที่เหลือล่ะ
พวกเขารวมตัวกันในตอนกลางคืน
มาขู่เรา
คนของเรานี่ล่ะ
ข้าไม่มีส่วนเกี่ยวข้องแล้ว
- เมาคลี... - ไม่ใช่เรื่องของข้า
เราถูกขับให้ออกมาชายขอบของป่า
ส่วนคานก็ไม่หยุดฆ่าสัตว์ของมนุษย์
น้องข้า...
เรากลัวว่ามนุษย์อาจทำอันตรายเรา
ฝูงเราต้องการเจ้า เมาคลี
ตอนข้าถูกขับไล่ ไม่มีใครต้องการข้าสักคน
ขอร้อง
กลับบ้านเถอะ
ตอนนี้ที่นี่คือบ้านข้า
ล็อกวูด
คุณจะฆ่าเสือเมื่อไหร่ มันฆ่าสัตว์ของเราไปมากโขแล้ว
สัตว์ร้ายตัวนี้มันฉลาด
มันรู้วิธีพรางรอยตัวเอง
คุณเคยพลาดไหม
แค่หนึ่งครั้ง
ครั้งเดียว
เสือหรือ ช้าง
แต่ก็ได้งามาข้างหนึ่ง
หลังจากนั้นก็ไม่พลาดอีกเลย
ผมจะจัดการเสือให้คุณ
ผมมั่นใจว่าจัดการได้
ผมจะจัดการให้
งดงาม...
ใช่ไหมล่ะ
สัตว์เผือกตัวแรกของฉัน
ส่วนนี่...
คือคอลเลกชันสัตว์ป่าส่วนตัวของฉัน
เธอไม่เข้าใจ...
อะไรที่ฉันพูดเลย
ใช่ไหม
คงไม่ได้เป็นผู้เชี่ยวชาญกันทุกคน
เพราะฉันเองก็ไม่ใช่
ข้าจะพาเจ้าไปหาพรานที่เอามันไป...
หากเจ้าช่วยข้ากำจัดเสือไปจากป่า
เชียร์คานมีแต่นำความวุ่นวายมาสู่เรา
อากีลา เราต้องฆ่าเสือเสีย
ข้าขอยอมตาย...
ดีกว่าละเมิดกฎแห่งป่า
และฝูงของเรา...
เพื่อนๆ ของเจ้า...
อยู่ฝ่ายข้า
แต่กฎนั้นใช้กับข้าไม่ได้แล้ว อากีลา
แถมนี่ก็ไม่ใช่ป่าที่ท่านเคยรู้จัก
เมื่อเจ้ายังเด็ก
ข้ามองตาเจ้าและไม่เห็นความกลัวใดๆ
ตอนนั้นข้าเชื่อ
ว่าสักวันหนึ่งเจ้าจะนำสันติสุขมาสู่ป่า
แต่ตอนนี้เจ้ากลายเป็นมนุษย์แล้ว เมาคลี
ข้าไม่ใช่มนุษย์
แต่ก็ไม่ใช่หมาป่าเหมือนกัน
ใครจะไปกับข้าบ้าง
เราทำไม่ได้ เมาคลี
กฎของป่านั้นศักดิ์สิทธิ์
บากีรา
พรุ่งนี้เสือจะต้องตาย
คาน!
เด็กนั่นต้องการเรา อากีลา
ข้ามาแล้ว!
คาน!
ดูเจ้าสิ
จะใช้เครื่องมือของมนุษย์ฆ่าข้าสินะ
บาลูกับบากีราคิดอะไรกันแน่
เขาทำอะไรเนี่ย!
นั่นไง พรานที่ทำเจ้า
ไปกันเถอะ
รู้ไหม ข้ายังคงจำ...
เสียงแม่เจ้ากรีดร้อง
ในคืนที่ถูกข้าคร่าชีวิตได้อยู่เลย
อากีลา!
อภัยให้ข้าที่แคลงใจในตัวเจ้า เมาคลี
ถึงเวลาของเจ้าแล้ว
จงนำพวกเขา
หลับเสียเถอะ เชียร์คาน
หยุดแค้นเคืองกันเสียที
เมื่อทั้งเสือและนายพรานจากไปแล้ว
อนาคตเปล่งประกาย จากความมืด
ไปสู่แสงสว่าง
เมาคลี
ผู้ซึ่งเป็นและไม่เป็น
มนุษย์และหมาป่า
ได้ช่วยให้ป่าเปล่งเสียง
และตราบใดที่เขายังคงคุ้มครอง
มันก็จะยังคงส่งเสียงแห่งสันติสุขร่ำไป
(สร้างจากนิยายของ รัดยาร์ด คิปลิง)
(ผลงานสร้างจาก NETFLIX และ วอร์เนอร์ บราเธอร์ส พิคเจอร์ส)